Visul Studio Kod Metrikleri (Code Metrics)

Kod metrikleri, Visual Studio içinde yer alan kaynak kodları incelemek ve çeşitli ölçülere göre yazılımı derecelendirmek için kullanılan matematiksel ve istatistiksel yöntemlerdir. Kod metrikleri, bir projenin sınıflarını, modüllerini ve namespacelerini, çeşitli ölçülerle değerlendirerek potansiyel sorun kaynaklarını vurgular.

  • Lines of Code
  • Class Coupling
  • Depth of Inheritance,
  • Cyclomatic Complexity
  • Maintainability Index

Kod Metrikleri, Solution Explorer’da bir projeye veya solution üzerine sağ tıklayıp “Calculate Code Metrics” diyerek veya Analyze menüsünden “Calculate Code Metrics For Solution / Project” ile hesaplanabilir.

Codemetrics

Lines of Code

Lines of Code, bir metoddaki işletilebilir kod satır sayısını gösterir. Alfabe dışı karakterler, commentler, tip ve namespace tanımları bu hesaplamanın dışında kalır. Çok yüksek bir değer, bir tipin veya metodun çok fazla iş yaptığı, bu yüzden de bölünmesi gerektiği anlamına gelir.

Lines of code

Class Coupling

Bu metrik; sınıf seviyesinde, parametreler, yerel değişkenler, dönüş tipleri, method çağırımları, generic ilklemeler, base sınıflar, arayüz implementasyonları vb. aracılığıyla diğer sınıflarla olan bağlantı sayısını ölçer. Kısaca bu metrik bir sınıfın bağlı olduğu sınıf sayısını gösterir. Bu sayının mümkün olduğunca az olması beklenir. Çünkü yüksek coupling değerleri, bir tasarımın diğer sınıflara bağımlılıkları yüzünden, yeniden kullanılmasının ve bakımının güç olduğu anlamına gelir.

classcoupling

Depth of Inheritance

Kalıtım derinliği, bir sınıfın, kalıtım ağacında o sınıfın üst düğümünden köke kadar olan sınıfların sayısını gösterir. Hiyerarşi ne kadar derinleşirse, hangi metodların veya alanların nerelerde tanımlandığını veya yeniden tanımlandığını takip etmek de zorlaşır. Çok derin kalıtım ağaçları, uygulamanın testinin ve bakımının karmaşıklığını arttırır.

Depth of Inheritance

Cyclomatic Complexity

Cyclomatic Complexity programdaki birbirinden farklı kod akışlarının sayısıdır. Daha basitçe açıklamak gerekirse, programdaki karar noktaları olan if bloklarının, do, while, foreach ve for döngülerinin ve switch case bloklarının sayısıdır. Yüksek cyclomatic completixy değerine sahip olan kodların test ve bakımı zor olmaktır. Çünkü bu kodlarda test edilebilecek çok sayıda farklı akış vardır.

Cyclomatic Complexity

Cyclomatic Complexity(CC) değerini hesaplamak için aşağıdaki gibi basit bir yol izlenebilir.

  1. Metodun akışına CC= 1 değeri ile başla.
  2. Her bir if,while,repeat, for, and , or anahtar kelimeleri veya eşdeğerleri için CC’ye 1 ekle
  3. Switch’teki her bir case için CC’ye 1 ekle

Metodlar için cyclomatic complexity değerleri ve riskleri belirtilmiştir. Cyclomatic complexity değeri ne kadar yüksekse metodun karmaşıklığı da o kadar fazladır.

cyclomatic complexity tablo

Maintainability Index

Sınıf üyeleri veya tipler seviyesinde kod bakımının kolaylığına gösteren bu değişken 0-100 arasında bir değer alır. Bu değerin yüksek olması programın sürdürebilirlik seviyesinin yüksek olduğu anlamına gelir. Namespace veya assembly seviyesindeki maintainability index, o namespace veya assembly içerisindeki bütün tiplerin maintainability indexlerinin ortalamasıdır. Bu metrik, Halstead Volume, Cyclomatic Complexity ve Lines of Code metrikleri bir araya getirilerek oluşturulmuştur. Halstead Volume, kullanılan işlenen (operand) ve işlemcilerin (operator) sayısıyla ilgili bir metriktir. Maintainability index için kullanılan denklem aşağıda verilmiştir.

—MI = 171 – 5.2 * log2 (HV) – 0.23 * (CC) – 16.2 * log2 (LOC)

—HV: Halstead Volume
—CC: Cyclomatic Complexity
LOC: Lines of Code

Maintainability index, kolay bir gösterimi olması için ikonlarla ifade edilmiştir. İkonlar için, değer aralıkları ve sürdürebilirlik seviyeleri aşağıdaki gibidir.

maintainability index

Alıntıdır.

https://sametbulu.wordpress.com/tag/metrik/

.NET Lazy sınıfı kullanımı

Lazy sınıfı ile ihtiyaç duyduğumuz verinin ihtiyaç anında erişilebilmesi veya yapılacak işlemin ihtiyaç anında yapılması gibi durumlarda kullanabileceğimiz bu sınıf ile performans konusunda projenize katkı sağlayabilirsiniz.

IsValueCreated property ile objenin yaratılıp yaratılmadığını kontrol edebiliriz.
Value özelliği ise T generic tipimizi temsil etmektedir. Value özelliğine eriştiğiniz an T tipi Activator tarafından Create edilmektedir fakat eğer Constructor‘a Func ile uyuşan bir metod verirseniz o metod Value özelliğine erişmeye çalıştığınızda tetiklenecek.

Alıntıdır.
http://www.muratoner.net/csharp/net-lazy-sinifi-nedir-ve-neden-kullaniriz

Asp.Net HTTPModule ve HTTPHandler

ASP.NET iş akış süreci, gelen bütün isteklerin ASP.NET tarafından iş akışı üzerinde bulunan birimlere (module) iletilmesiyle başlar. Her birim gelen isteği aldıktan ve istek üzerindeki tüm yetkiyi elde ettikten sonra, en uygun hale gelinceye kadar istek üzerinde işlem yapar. İstek bütün HTTPModule yapılarından geçtikten sonra ilgili HTTPHandler’a iletilir. HTTPHandler istek üzerinde bazı işlemler yaptıktan sonra, isteğe verilen cevap ASP.NET iş akışında isteğin geldiği HTTPModule yapıları aracılığıyla iletilir.

ASP.NET Runtime tarafından gelen isteklerde birden fazla HTTPModule kullanılmasının sebebi, Web uygulamalarında kullanılan Cache (ara belleğe alma), Session (kullanıcı tarafından oluşturulan oturum), Authentication (kimlik doğrulama) nesnelerinin her biri için farklı bir HTTPModule kullanılıyor olmasıdır. HTTPHandler ise HTTPModule yapılarından gelen bilgileri kullanarak uygun html çıktısını üreterek aynı HTTPModule yapıları üzerinden ASP.NET Runtime’a iletilir.

Daha detaylı anlatım için URL;

http://bidb.itu.edu.tr/seyirdefteri/blog/2013/09/08/httpmodule-ve-httphandler

String.IsNullOrEmpty() vs. String.IsNullOrWhiteSpace() farkı

IsNullOrEmpty: içeriğin null veya boş olması kontolüdür. Fakat içerisinde boşluk(space) olması durumunda bu kontrol false değeri döner.
IsNullOrWhiteSpace: İçeriğin null veya boşluk(space) olması durumunu kontrol eder.

string testString = "";
Console.WriteLine(string.Format("IsNullOrEmpty : {0}", string.IsNullOrEmpty(testString)));
Console.WriteLine(string.Format("IsNullOrWhiteSpace : {0}", string.IsNullOrWhiteSpace(testString)));
Console.ReadKey();

Resutl :
IsNullOrEmpty : True
IsNullOrWhiteSpace : True

************************************************************
string testString = " MDS   ";

IsNullOrEmpty : False
IsNullOrWhiteSpace : False

************************************************************
string testString = "   ";

IsNullOrEmpty : False
IsNullOrWhiteSpace : True

************************************************************
string testString = string.Empty;

IsNullOrEmpty : True
IsNullOrWhiteSpace : True

************************************************************
string testString = null;

IsNullOrEmpty : True
IsNullOrWhiteSpace : True

Custom Configuration Section Kullanımı

Zamanla ve kullanıcı kontrollü olarak değişebilecek olan özelliklerin configte saklanması tercih edilen hızlı bir yöntemdir.

Web.config dosyamızın içerisine, configSections elementi içerisinde sectionGroup ve section tanımlamalarını yapmamız yeterli olacaktır.

Örnek tanımlama;

<?xml version="1.0" encoding="utf-8" ?>
<configuration>
 
 <configSections>
     <sectionGroup name="serviceConnectionGroupRedis">
         <section name="Redis.ServerSettings" type="ConsoleApplication1.RedisDynamic.RedisServerSettings,ConsoleApplication1"/>
     </sectionGroup>
 </configSections>
 
 <serviceConnectionGroupRedis>
     <Redis.ServerSettings DefaultDb="0" ConnectionStringOrName="localhost:6379" PreferSlaveForRead="true" />
 </serviceConnectionGroupRedis>

 <startup>
 <supportedRuntime version="v4.0" sku=".NETFramework,Version=v4.6.1" />
 </startup>
</configuration>

C# tarafında ise section type’ta belirlenen dosya yaratılır. Bu dosya içeriğine göre config ayarlarımız yüklenmektedir.

namespace ConsoleApplication1.RedisDynamic
{
   public interface IRedisServerSettings
   {
       bool PreferSlaveForRead { get; }
       string ConnectionStringOrName { get; }
       int DefaultDb { get; }
   }


   public class RedisServerSettings : ConfigurationSection, IRedisServerSettings
   {
       public static Lazy<IRedisServerSettings> Settings = new Lazy<IRedisServerSettings>(() => ConfigurationManager.GetSection("serviceConnectionGroupRedis/Redis.ServerSettings") as RedisServerSettings);

       [ConfigurationProperty("PreferSlaveForRead", IsRequired = false, DefaultValue = false)]
       public bool PreferSlaveForRead { get { return Convert.ToBoolean(this["PreferSlaveForRead"]); } }

       [ConfigurationProperty("ConnectionStringOrName", IsRequired = true)]
       public string ConnectionStringOrName { get { return this["ConnectionStringOrName"] as string; } }
  
       [ConfigurationProperty("DefaultDb", IsRequired = false, DefaultValue = 0)]
       public int DefaultDb { get { return Convert.ToInt32(this["DefaultDb"]); } }
   }
}

Daha sonra istenilen yerde config ayarları çekilebilmektedir.

var ayarlar = ConfigurationManager.GetSection("serviceConnectionGroupRedis/Redis.ServerSettings");
//veya statik olarak type göre tanımlama yaptıysak aşağıdaki şekildede ayarlarımızı alabiliriz.
var ayar = RedisServerSettings.Settings.Value;

Visual Studio Publish exclude etme(publishte klasör ve dosya gizleme)

Bazen publish esnasında tüm dosyları canlıya geçerken hepimizin yaptığı gibi webconfig gibi db adreslerimizi ve bazı local ayarlarımızı gösteren dosyaları yanlışlıkla servera kopyalayabiliriz. Bu durumun önüne geçmek için publishten config dosyalarını gizleyebiliriz. Bunun için aşağıdaki gibi Visual Studio Projesi içerisinde\Properties\PublishProfiles\projeadi.pubxml dosyasını düzenleyebiliriz.

 

<Project ToolsVersion="4.0" xmlns="http://schemas.microsoft.com/developer/msbuild/2003">
<PropertyGroup>
.......
<!--publish ile çıkarılmaması istenilen klasörleri buraya ; ile yazabiliriz -->
<ExcludeFoldersFromDeployment>Folder1;Folder2</ExcludeFoldersFromDeployment>
<!--publish ile çıkarılmaması istenilen dosyaları buraya ; ile yazabiliriz -->
<ExcludeFilesFromDeployment>LocalConnectionStrings.config;</ExcludeFilesFromDeployment> 
</PropertyGroup>
</Project>

Sealed Class Nedir ?

Sealed class; kalıtıma katılmayan , kendisinden sınıf üretilmeyen yapılar için oluşturulmuştur.

Bir classın bir başkası tarafından extend veya modify edilmesini istemiyorsak sealed anahtar sözcüğünü kullanabiliriz.

Kalıtıma girmeyecek sınıflar sealed tanımlanarak güvenli, hızlı ve sade bir hal alır.

Syntax yapısı genel olarak aşağıdaki gibidir .

public sealed class  Araba
 {
 // Program kod satırları
 }

Anonymous Tiplerin Propertysine Ulaşmak

C# 3.0 ile gelen Anonymous tiplerin propertylerine aşağıdaki gibi ulaşabiliriz.

var anonymousTypeObject = new { Name = "Lorem", SurName = "Impuls" };

PropertyDescriptorCollection props = TypeDescriptor.GetProperties(anonymousTypeObject);
foreach (PropertyDescriptor loopParam in props)
{
    var paramName = loopParam.Name;
    var paramValue = loopParam.GetValue(anonymousTypeObject);
}

Transaction Isolation Level lar nedir?

SQL Server’da verilerimizi güncellerken, diğer transaction ların verilere nasıl ulaşacağı, lock ların nasıl ve na kadar süre tutulacağı, verilerin nasıl okunacağı  “transaction isolation level” ile karar verilir.

Isolation için   eş zamanlı olarak veri güncellemesi yapan transactionların etkilerinden, diğer transactionları koruma yeteneğidir diyebiliriz.
Her transaction, transaction tamamlanana kadar, güncellen veriyi kilitler.  Veri okuma işlemlerinde, “transaction isolation levels”, diğer transaction lar tarafından yapılan değişikliklerin etkilerinden koruma seviyeleridir.

Daha düşük seviye bir isolation level seçilirse, aynı anda birçok kullanıcı veriyer ulaşabilir ancak okunan veriler tutarlı veya güncel olmayabilir.
Yüksek seviye bir isolation level, okunan verinin tutarlılığını arttırken, bir transaction’ın başka transaction ları kilitlemesine neden olabilir.
Veri tutarlılığının üç temel yan etkisi vardır.
dirty read :  Bir transaction tarafından bir veri güncellenirken verinin okunmasıdır ve veri güncel olmayabilir
nonrepeatable read: Bir başka transaction, aynı satırı birçok kez okur ve her seferinde başka bir veri okursa oluşur.
phantom read : Bir silme veya yeni kayıt ekleme işlemi sırasında, aynı anda okuma işlemi yapılıyorsa ve bu kayıtlar da okunan kayıt setinin içerisindeyse oluşur.  Bu kullanıcının kayıtları eklemediğini düşünmesine ve ikince kez kayıt eklemeye çalışmasına neden olabilir.

En üst seviye isolation “SERIALIZABLE” dır. Tüm transaction her zaman aynı datayı alırlar ancak çok kullanıcılı sistemlerde, bir kullanıcının yaptığı işlem, diğer kullanıcıların işlemlerini etkiler.

En alt seviye isolation ise “READ UNCOMMITTED” dır.  Diğer transactionlar tarafından güncellenmeye başlamış, ancak henüz commit işlemi tamamlanmamış veriler okunabilir.

READ UNCOMMITTED Başka transactionlardan tarafından güncellenmekte olan, ancak henüz güncelleme işlemleri tamamlanmamış veriler okunabilir.

READ COMMITTED  Başka transactionlar tarafından güncellenmekte olan veriler, güncelleme işlemi tamamlanana kadar okunamazlar.  Bu “dirty read” i engeller.  Veri, her bir transaction arasında başka bir transaction tarafından güncellenebilir. Bu seviyede nonrepeatable veya phantom read ler oluşabilir.
READ COMMITTED seviyesi, SQL Server’ın varsayılan isolation seviyesidir.

REPEATABLE READ Güncellenen ancak henüz commit edilmeyen veriler, commit edilene kadar okunamaz veya başka transaction lar tarafından güncellenemez.

SNAPSHOT Veri herhangi bir zamanda okunabilir.  Okuma işlemi başladığında verinin son hali ne ise, o veri okunur.  Okuma için başlayan transaction, sadece başlamadan önce commit edilmiş verileri farkeder. Transaction başladıktan sonra başka bir transaction veriyi güncellerse, bu güncellemeleri görmez.

SERIALIZABLE  Commit edilmemiş veri okunamaz veya güncellenemez. Bir transaction, okunan veri aralığına ait key ile, okuma işlemi tamamlanana kadar insert işlemi yapamaz.

Güvenlik açısından en iyi isolation level Serializable’dır . Performans bakımından en hızlı çalışanı Read Uncommitted’dır.

SQL serverda isolation seviyesi ,

SET TRANSACTION ISOLATION LEVEL
(
READ COMMITTED | READ UNCOMMITTED
| REPEATABLE READ | SERIALIZABLE
)
ifadeleri ile belirtilir.

Alıntıdır.